« قبلی |
صفحه اول
| بعدی »
December 09, 2003
چون حسين درخشان وبلاگش سانسور شده، خواسته اين مطلب رو تو وبلاگامون بذاريم. راست می گه در ضمن!
به فيلترينگ مثل آلودگی هوا عادت نکنيم
تا الان که دارم اين را مینويسم، بيش از ۱۱۰ نفر به سوال خبرنگار اجلاس ژنو دربارهی فيلترينگ اينترنت در ايران جواب دادهاند. اين ماجرا خبرنگارانی را که وب وبلاگ رسمی اجلاس مینويسند حسابی هيجانزده کرده. جوری که حتی خانم سويفت برايم نوشته که قصد دارد با هيات ايرانی دربارهی اين موضوع گفتگو کند و از آنها سوالهايی بپرسد. همينطور به همکارانش هم خبر داده که حواسشان به اين موضوع باشد و دربارهاش خبر و گزارش بنويسند.
بنابراين مثل اينکه داريم خوب پيش میرويم. اما هنوز کارهای زيادی هست که بايد بکنيم:
اول اينکه از همه خواهش میکنم اگر هنوز چيزی دربارهی تجربهتان از فيلترينگ دولتی در ايران در کامنتهای مطلب وبلاگ رسمی اجلاس ننوشتهايد، همين الان برويد و پايين آن صفحه بنويسيد. هرچه با جزييات بيشتری توضيح دهيد بهتر است. اگر هم مسوولان و متخصصان فنی ISPها میةوانند بدون اينکه نامشان را ذکر کنند، دراينباره توضيحات فنیتری بدهند عالی میشود. مهم هم نيست که انگليسیتان خوب است يا نه. فقط بنويسيد. چون اين بهترين فرصتی است که میتوان دولت ايران را بطور اساسی جلوی سازمان ملل و کشورهای ديگر و آنهم روزنامه و راديو و تلويزيون، شرمنده و عصبانی کرد و نهايتا تحت فشارشان گذاشت تا دست از سانسور بردارند. (يا لااقل بگويند که هيچکارهاند و کسان ديگری در حکومت اين تصميمها را میگيرند. (البته آنها هم میتوانند اجرا نکنند، ولی خب، مقام و پول بد چيزی است.)
دوم اينکه از تمام ايرانيانی که تحت عنوانهای مختلف (مانند Benfam و امثال آن) به ژنو رفتهاند و هنوز روحشان را به پول و شهرت دولتی نفروختهاند، خواهش میکنم با کارا سويفت، خبرنگار رسمی اجلاس (cara@dailysummit.net) که موضوع را در همان ژنو با علاقه دنبال میکند، ديويد استيون (david@dailysummit.net) يا کسان ديگری که اسم و ايميلشان در فهرست خبرنگاران هست، تماس بگيرند و مخفيانه يا آشکارا، شرح بدهند اوضاع پيچيدهی ايران را از نظر سانسور اينترنت. شايد آدم باوجدانی هم در هيات بزرگی که از طرف دولت به ژنو رفته (البته به جز رانندههايشان که فارسی نمیدانند) خواست مخفيانه با خبرنگاران تماس بگيرد و به وجدانش عمل کند. اين هم عيبی ندارد از نظر ما!
سوم اينکه باز تکرار میکنم. فرصتی از اين بهتر برای فشار رسانهای به حکومت ايران دربارهی سانسور در اينرنت به اين زودیها پيش نخواهد آمد. به دوستان و آشناهايتان خبر دهيد و با نوشتن تجربهتان از وبسايتهای فيلتر شده، از تنها منفذی که برای ارتباط دو جانبه با جهان دفاع کنيد. نباید به دولتمان اجازه دهيم که با رای خود ما، جلوی حقوق اساسی ما را بگيرد. آزادی بيان در اينترنت حق ما است(Word Doc.)، نه لطفی که حکومت اگر دلش خواست میتواند به ما بکند. نبايد به پامال شدن حقوقمان عادت کنيم، همانطور که به آلودگی هوا عادت کردهايم. (تکبير حاضران!)
|
