« قبلی |
صفحه اول
| بعدی »
April 21, 2003
امرزو سالگرد مرگ سهراب سپهری بود. شاعر و نقاشی که شايد هيچکس به اندازه اون رو زندگی، افکار و حس های من تاثير نذاشته باشه. مرد معصوم و شيفته ای که هيچوقت به اين دنيا تعلق نداشت.
"هبوط رنگ از کتاب ما هيچ، مانگاه"
سال ميان دو پلك را
ثانيه هايي شبيه راز تولد
بدرقه كردند.
كم كم ، در ارتفاع خيس ملاقات
صومعه نور
ساخته مي شد.
حادثه از جنس ترس بود.
ترس
وارد تركيب سنگ ها مي شد.
حنجره اي در ضخامت خنك باد
غربت يك دوست را
زمزمه مي كرد.
از سر باران
تا ته پاييز
تجربه هاي كبوترانه روان بود.
باران وقتي كه ايستاد
منظره اوراق بود.
وسعت مرطوب
از نفس افتاد.
قوس قزح در دهان حوصله ما
آب شد.
|
