« قبلی |
صفحه اول
| بعدی »
January 20, 2002
اين آهنگهای حميرا دست از سر من بر نمی دارن. تو تاکسی می شينم حميرا گذاشته. تو مينی بوس تور اسکی حميرا می ذارن. تو آژانس حميرا. صدای اين زن می ره رو اعصابم انگار دارن روی عصب هام با سيم ظرفشويی آرشه می کشن. بدبختی اينه که آدم به لطف اين تاکسيها همه جور آهنگ دامبولی ياد می گيره و ناخود آگاه می بينه تو کلش داره اين آهنگا می چرخه. مثل او ن آهنگه که می گه " تو مثل گلی، نازو خوشگلی، حرفی ندارم ای يار وقتی با منی،" ديم دارارم دام دام .... که البته يکی از دوستام ارادت خاصی به اين آهنگ داره! ؛) پريروز تو مينی بوسمون يه آهنگی گذاشته بود اسپانيولی دبش. من هم گفتم چه عجب بچه ها از آهنگهای دامبولی منصور و نسترن و سگه و خره به يه اسپانيولی رضايت دادن که يه دفعه چشمتون روزه بد نبينه! آهنگه از وسطش تبديل شد به يه آهنگ قر کمری فجيع. يارو يه چيزی تو اين مايه ها می گغت:"از اون بالا بيا پاييِن از اون بالا نخوری زمين!" ديم دام دارام ديم ديم ديريم. ضبطه می نی بوسه هم پايونير بود. نوار دامبولی با بهترين کيفيت! واقعا اين انقلاب يه حسن اگه داشت اين بود که از شر اين خواننده های دامبولی راحت شده بوديم که البته تازگيهای استعدادهای جديد تو مملکتمون اونقدر شکوفا شدن که به موسيقی تهرانجلسی می گن زکی و همون يه حسن هم داره می ره زير سوال! ولی وقتی فکرشو می کنم می بينم حداقل 70 درصد اين ملت به همين جور موسيقی گوش می کنن. حالا هر چی هم بقيه خودشون رو تيکه پاره کنن فرقی نمی کنه. 70 درصد ملت ما جواد هستن (از کليه کسانی که اسمشون واقعا جواده از جمله امام جواد واقعا عذر می خوام). می گين نه يه نگاهی به دورو بر خودتون بندازين. به لباس پوشيدن ها، به حرف زدن ها، به خيابونا اگه نگاه کنين می بينين که جوادی از سر و کول مملکت ما می باره. همون آدمهايی که به راديو تلويزيون زنگ می زنن تو مسابقات تخم مرغيشون شرکت می کنن. همونايی که سريالهای تلويزيونی و فيلم هندی و شوی ترکی نگاه می کنن. همونايی که دانيل استيل و فهيمه رحيمی می خونن. همه جا از اين آدمها پره حتی شايد تو خونه خودمون هم از اين آدمها باشن. من فکر می کنم قبل از حکومت و سياست و هر چيز ديگه ای اين فرهنگ و سليقه اون آدمهاست که بايد عوض شه. رو سر يه ملت جواد چه يک شاه حکومت کنه چه يک رئيس جمهور دموکرات و چه يه آخوند تو مايه های حسنی هيچ فرقی نمی کنه. جواد جواده و اين چيزها حاليش نيست. البته اميدوارم اشتباه برداشت نکنيد. به نظر من ارزش و احترام يک آدم جواد به همان اندازه يک آدم غير جواده.هر کسی حق داره هر جور سليقه ای داشته باشه. بحثه بهتر و بدتر نيست. فقط مهم اينه که يه سليقه و فرهنگ خاص می تونه سرنوشت يه مملکت رو عوض کنه. و در مورد مملکت ما خانه از پای بست ويران است.
|
