خورشید خانوم




« قبلی | صفحه اول | بعدی »

March 22, 2006


اين رو 29 اسفند نوشتم، بعد ديدم خيلی چرت شده و نذاشتمش تو وبلاگم. الان اين مطلب بازتاب رو ديدم (لينک از طريق بلاگ نيوز) همچين قلقلکم اومد چند تا فحش آبدار تو وبلاگم بنويسم، بعد ديدم فحش بدم دوباره بايد بيام معذرت خواهی کنم! خلاصه که همين مطلب چرت رو می ذارم اينجا که يه موقع حناق نگيرم چون اصلا وقت ندارم دوباره چيزی بنويسم! (البته تو مطلب بازتاب منظورم به همون بحث مصدق و غيره است و اصلا با قسمت مشارکتش هيچ کاری ندارم!)


ملی شدن صنعت هسته ای!


روز ملی شدن صنعت نفت آدم رو ياد حرف های چند وقت پيش احمدی نژاد می ندازه که می خواست يه جورايی انرژی هسته ای رو با صنعت نفت مقايسه کنه و بگه انرژی هسته ای هم مثل نفت حق ماست و بايد ملی باشه. با بعضی از ايرانی ها، حتی روشنفکرهاشون که حرف بزنی می بينی يه جورايی ته دلشون واقعا همچين اعتقادی دارن که انرژی هسته ای حق مسلم ماست. حتی بعضی ها که می گن داشتن سلاح اتمی هم حقمونه چون کشورهای دور و برمون و آمريکا و اسرائيل سلاح اتمی دارن. خنده دارش اينه که نه احمدی نژاد مصدقه، نه انرژی هسته ای نفته. تفاوتش مثل تفاوت شب و روزه برای من و احتمالا خيلی های ديگه. آدم ها خيلی راحت، داشتن سلاح هسته ای توسط کشورهای ديگه رو توجيهی می دونن برای اينکه ما هم سلاح هسته ای داشته باشيم. بازی های سياست و قدرت مثل هميشه کثيفن و باعث می شن آدم ها يادشون بره اگه يکی کار غلطی کرده دليل نمی شه ما اون کار غلط رو بکنيم. چقدر اين روزها از زن های مختلف می شنوم که می ترسن برای به دنيا آوردن بچه ای چون احساس می کنن هيچ جا امن نيست. اين حرف های ساده سانتيمانتاليسم و احساس گرايی تلقی می شه و تو هيچ بحث و معادله ای نمی آد، چون دوره دوره عقل گراييه (بماند که کدومش واقعا عقل گراييه!) واقعيتش اينه که خودمون هم داريم پيام غلط می ديم به دنيا. دنيا هنوز مطمئن نيست که مردم ايران واقعا دلشون نخواد سلاح هسته ای داشته باشن. اختلافات سياسی و عقيدتی هم بين ايرانی ها اونقده زياده که اصلا نمی شه يه پيام واحد به دنيا داد. از دست آدم های معمولی کاری بيشتر از اين بر نمی آد که به دنيا نشون بدن مثل حکومتشون طرفدار خشونت و جنگ و سلاح هسته ای و غيره نيستن. اما همون کار رو هم يا نمی کنن، يا نمی تونن بکنن، يا اگه بکنن شيوه های ارتباطشون مورد انتقاد شديد قرار می گيره. همينجوری می شه که باز هم مثل هميشه برامون می برن و می دوزن. شايد زن هايی که نگرانن، تنها کاری که از دستشون بر بياد اين باشه که ديگه بچه ای به اين دنيا نيارن. منتظر بشينن همراه با بقيه هموطن هاشون که فکر می کنن ارتش آمريکا براشون صلح و آزادی و پول می ياره تا ارتش آمريکا بلايی که به سر افغانستان و عراق آورد سر ايران هم بياره.


سال جديد سال ترسناکيه! سالی که با تبريک عيد "مصدق جديد" (!) مملکت شروع خواهد شد و جنبش ملی شدن صنعت انرژی هسته ای به اوج خودش می رسه. فقط اگه آدم ها حواسشون باشه که نه احمدی نژاد مصدقه و نه انرژی هسته ای نفته...



 

RSS Feed
Add to Google Reader or Homepage